4:48 Psychosis
Een rauwe wanhoopsmonoloog. Liesa Naert vertolkt op aangrijpende wijze een van de meest schokkende, aangrijpende en vervreemdende stukken uit de theatergeschiedenis. Sarah Kane schreef de tekst in 1999, vlak voor ze zichzelf op 28-jarige leeftijd van het leven beroofde. Het scènebeeld is uitermate sober: zwart en wit overheersen, de belichting is ijskoud en strak. Het zorgt ervoor dat de focus compleet gericht blijft op de tekst en op Liesa Naert, die Kanes rauwe poëzie uitschreeuwt, uitademt, uitwasemt. Boven alles is deze psychose over existentiële angsten, verterende zelfhaat en een obsessieve liefde een pijnlijk relaas. Een wanhopige schreeuw om hulp, om liefde ook. Naerts personage sleept ons hardhandig mee doorheen de klinische beschrijvingen over haar ziekte, haar encounters met clueless psychiaters en de warrige poëzie van de psychoses zelf. (Nederlandstalige versie) Een aangrijpende getuigenis via een ijzersterke theatervertolking.
Het Prinske
Een bewerking van 'Le Petit Prince' voor blinden. Van en met Jelle Marteel (M2) en Stef Heeren (M2 'producers') | in mei 2006 tijdens het BOM festival & in december 2006 in de Bijloke
grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf
en voor kinderen is het vervelend hen altijd weer alles uit te moeten leggen
kom binnen, zet u, doet alsof ge thuiszijt
'k zal een muziekske opzetten
doet uw ogen eens toe ...
ge moet ni bang zijn, 'k zal niks doen
ge moet gewoon luisteren naar mijn verhaaltje
het gaat over 'ne straffe pipo
