overzicht per student a.j. 2011~2012
- Adrian Sack: Lab. een solo | mei 2012
- Gytha Parmentier: Heim een solo | regie Kirsten Mariën | juni 2012
- Leo Van Cleynenbreughel: Ze Droeg een Mijter van Maandverband | mei 2012
- Yinka Kuitenbrouwer Onafgemaakt van en met Yinka Kuitenbrouwer en Mats Van Herreweghe | juni 2012 te Gent en Amsterdam
overzicht bachelorproeven 2011~2012
- Ze Droeg een Mijter van Maandverband | Leo Van Cleynenbreughel | ma 21, di 22, wo 23, do 24, vr 25/5 om 22:00 - wo 23 en vr 25 ook om 23:59 | op locatie te Gent
- Lab. | Adrian Sack | ma 28, di 29, wo 30, do 31/5 om 20:00 in campus Bijloke, L6
- Heim | Gytha Parmentier | ma 4, di 5, wo 6 en do 7/6 om 20:00 in campus Bijloke, L4
- Onafgemaakt | van en met Yinka Kuitenbrouwer en Mats Van Herreweghe | ma 18, di 19 & wo 20/6 om 20:00 in 't KIM, Oudburg 26, Gent en ma 25 en di 26/6 om 20:30 in het Ostadetheater, Van Ostadestraat 233d, Amsterdam
Ze Droeg een Mijter van Maandverband
met Fenneke Brookhuis, Satnam Lakshotra, Willem-Jan Raddoux en Leo Van Cleynenbreugel (bachelorproef) | kostuums Fenneke Brookhuis (bachelorproef theaterkostuumontwerp Artesis Antwerpen) | soundscape Matthias Emmerling | installatie wouter claeys | mentor Mieja Hollevoet | dramaturgie advies Bauke Lievens | productie Leo Verlinden
met dank aan Rudy Cleemput, Louis Degeest, Benjamin Vandewalle, menig nachtwinkeleigenaar en vele anderen
ma 21, di 22, wo 23, do 24, vr 25/5 om 22:00 - wo 23 en vr 25 ook om 23:59 | op locatie: tegenover nachtwinkel Shanti, Burgstraat 145 te Gent, max. 15 toeschouwers per voorstelling! | inkom: vrije bijdrage & aankoop in de nachtwinkel tijdens het stuk | Reserveren: drama.gent@gmail.com
Van Cleynenbreughel: "Dit onderzoek vertrok vanuit de vraag wat vrijheidsdrang betekent in onze kapitalistische en multiculturele samenleving. Gaandeweg bleek een nachtwinkel mij hiervoor de ideale locatie. Die toont zowel een sterk multiculturele inslag als de kapitalistische oorzaak daarvan. Ook voor mij persoonlijk is deze locatie relevant. Als indoloog en India-reiziger ben ik geboeid door de nachtwinkel-eigenaars, die meestal van Pakistaanse of Indiase origine zijn. De vraag hoe de mens telkens een thuis wil zoeken in een vreemde omgeving kwam naar voren, en het belang dat herhaalde patronen daarin spelen. Zo krijgt de nachtwinkel een rituele dimensie ... "
Hoe zou het zijn
om voorbij de grenzeloosheid tegen de zon aan te lopen,
de horizon te voelen kantelen en van het koord te vallen?
"ik ga rechts binnen - buiten zat er een katje op de vensterbank - met kousen aan"
Onafgemaakt
van & met Yinka Kuitenbrouwer en Mats Van Herreweghe | (eind)regie Marlies Tack | Kostuums: Lotte Stek (bachelorproef theaterkostuumontwerp Artesis Antwerpen) | mentor Mieja Hollevoet | dramaturgie advies Bauke Lievens | foto affiche Gill Greenberg | productie Leo Verlinden
op ma 18, di 19 & wo 20/6 om 20:00 in 't KIM, Oudburg 26 te Gent (reserveren: drama.gent@gmail.com) en op ma 25 en di 26/6 om 20:30 in het Ostadetheater, Van Ostadestraat 233d, Amsterdam (reserveren: ostadetheater.nl
"In het begin waren wij nooit alleen."
Eva bijt van de appel, de mensheid ontstaat uit een zonde.
Onze wereld is per definitie onaf en zit vol fouten.
En toch lopen we heel de tijd rond,
doelloos op zoek naar de perfectie die ons het geluk zou moeten brengen ...
Onafgemaakt toont de barsten in ieders paradijs
en laat zien hoe mensen blijven worstelen met de onvolmaaktheid van het bestaan.
Eva, Sietske en Medea: stukje uit een e-mail naar Bauke:
"We zijn vetrokken vanuit een fascinatie voor de Bijbelse Eva. Volgens ons beet ze niet uit de appel omdat ze verleid werd door de slang, maar omdat ze de verstikkende perfectie van het paradijs wou doorbreken. Eva's hap van de appel was een revolutionaire daad, waarmee ze een stap zette in het onbekende. Het was een stap naar een wereld die niet meer geregeerd wordt door de verstikkende verveling van het afgemaakte, maar door het steeds veranderende van het onaffe. Een stap naar een wereld waarin de perfectie dus niet bestaat. Sinds Eva's hap is iedereen op zoek naar de verloren perfectie. Het creëren van utopieën is een algemeen menselijk fenomeen. En het willen bereiken van die perfectie kan op sommige momenten, bij sommige mensen zo'n bovenhand nemen dat het leidt tot onmenselijke taferelen. Sietske H. is een vrouw van 26 die tussen 2006 en 2010 vier keer heimelijk zwanger is geweest, en vier keer haar baby in haar eentje en in alle stilte baarde, waarna ze haar pasgeboren kinderen verstikte, in een vuilniszak stopte en bewaarde in koffers op zolder. Door haar werkgever is deze tragedie uiteindelijk ontdekt, en zijn de vier baby's op de zolder in het huis van Sietskes ouders gevonden. In berichtgeving rond de rechtszaak komt naar voren dat Sietske zich bewust is van de gruwel van haar daden, dat ze alles bij volle bewustzijn deed. Anderzijds verklaart ze ook dat ze het deed omdat ze de perfecte dochter wilde zijn en omdat ze haar toenmalige vriend (en alle keren de vader van de kinderen) niet wilde 'belasten' met een kind en het ouderschap. Sietske heeft dus op een totaal verdraaide manier geprobeerd haar utopie in stand te houden, en juist op die manier haar eigen verschrikkelijke dystopie gecreëerd. Ze staat op dit moment in ons creatieproces meer centraal dan Eva. We hebben kortgeleden ook de link gelegd tussen Sietske en Medea. Medea kon het niet aan dat haar paradijs, met name haar man en haar kinderen, van haar zouden worden afgepakt. Als een daad van wraak én liefde vermoordde zij dus haar rivale en haar kinderen. Net als Sietske bleven de kinderen op die manier van haar, en kon ze dus alleen op die gruwelijke manier haar paradijs behouden."
Lab.
een solo van en met Adrian Sack | mentor Mieja Hollevoet | dramaturgie advies Bauke Lievens | productie Leo Verlinden
ma 28, di 29, wo 30, do 31/5 om 20:00 in campus Bijloke, L6 | reserveren drama.gent@gmail.com
Op de Filippijnen heet liefde niet love, maar lab. Omdat ze het niet kunnen uitspreken. En daarom misschien des te harder voelen. Zoals mijn moeder. Zoals Imelda Marcos.
"En zou het dan niet mooi zijn, dat je je op een gegeven moment kunt herinneren wie je was, als klein meisje. En dat je dat dan ook zelf mooi vindt."
Heim
een voorstelling van Gytha Parmentier (bachelorproef) en Kirsten Mariën (regie) | Decor: Alexandre Lowie | Kostuum: Jolinda Hendrickx | mentor Mieja Hollevoet | dramaturgie advies Bauke Lievens | flyer-schilderij Egon Schiele Portrait of Wally | productie Leo Verlinden
ma 4, di 5, wo 6 en do 7/6 om 20:00 in campus Bijloke, L4 | reserveren drama.gent@gmail.com
Kent ge de deur van een kamer waar ge altijd zit? Ge kent de kleuren. De geur zit in uw hoofd en in uw kleren. Met uw ogen dicht kunt ge aanduiden waar de scheur in het behang zit. Ge stelt nooit vragen. Ge zijt daar. En dat is zo. Ge staat er op, ge gaat er slapen. Ge denkt over morgen. Ge overdenkt vandaag. Ge bedenkt ‘wat als’ en ‘later’. Tot de dag dat de deur uit z’n slot valt (en er een kier zwart te zien is).
