overzicht bachelorproeven
- Derwazeens | Sarah Van Overwaelle | oktober/november 2009
- De Geoffrey Show | Tiemen Van Haver | half februari 2010
- Troon | Maxim Storms | eind februari 2010
- L'Hommmm | masterproef van Geert Belpaeme en Sanne Haenen | Bachelorproef van Seppe Cosyns en Michaël Ghekiere Canto Minjauw | juni 2010
- L'Afrique c'est Chic | Lotte Vandersteene | maart en april 2010 | o.a. met Chokri Ben Chikha in Senegal
- Paard: een Opera | Tibaldus en andere hoeren | april 2010
- Velo | Elien Hanselaer, Loes Carrette | april 2010
- Bruidjes en Matrozen | Katrien Valckenaers, Laura Vroom | mei 2010
- Galg | Yemy Oduwale | mei 2010
- Prinses Kut | solo van en met Joy Van den Driessche | mei of juni 2010
- Oh Baby, Baby! | juni 2010 | masterproef van Sielke De Mulder en Nele Van den Broeck | bachelorproef van Lieve Vercauteren | met nog Anne-Charlotte Bisoux als special guest star
Prinses Kut
bachelorproef van Joy Van den Driessche | promotor: Mieja Hollevoet
Langzaam maar zeker verslinden haar billen het elegante, veel te strakke broekje. En in the back het gemekker van schapen die elkaar anaal bevredigen ...
meer op prinseskut.be ... enfin, niet zo heel veel meer, maar ooit ...
→ previews tijdens het BOM festival: do 13/5 om 20:00, 21:15 en 22:30 in het Arenatheater, Reinaertstraat 80 (max. 80 ts.)
al uitgespeeld:
Bruidjes en Matrozen
bachelorproef van Laura Vroom en Katrien Valckenaers | promotor: Mieja Hollevoet | muziek: Gerrit Valckenaers | Licht en decor: Timme Afschrift | Productie: Leo Verlinden | met dank aan Drama Gent KASK, Bruno Van herck (flyer), Secundair Kunstinstituut Ottogracht (plint), NTGent (kostuums), Katrien Vuylsteke Vanfleteren, Leo Van Cleynenbreugel, Louis De Geest, Brigitte Puissant en Francy van Iersel.
Bruidjes en Matrozen vertelt over de band tussen een moeder en een kind. Ze worstelen met gemis, spijt en de drang om te schuilen in elkaars armen. Een zoektocht naar de (on)mogelijkheid om samen te zijn.
Bij het ontwikkelen van de voorstelling vertrokken Katrien Valckenaers en Laura Vroom vanuit de schoonheid en absurditeit van menselijke relaties. Via improvisatie zochten ze naar een taal die uitdrukking kon geven aan onverwoordbare verlangens.
Vandaag schijnt de zon door mijn venster.
De kleur van de lucht
verre muziek van een radio
wasgoed aan een lijn.
In de verte loopt een pad
op dat pad passeert een heer.
Een lief klein hoertje zit te plassen in het gras.
Galg
bachelorproef van Yemi Oduwale | promotor: Mieja Hollevoet | teksten, spel: Yemi & Tanja Billiard | muziek Jasper de Pagie → galgliedje
Galg toont het verhaal van een koppel dat terugkijkt op hun stroef gelopen relatie. Aan de hand van hun gedachten, hersenspinsels, dromen, en de valstrikken die ze voor elkaar uitzetten, wordt de relatie vanuit verschillende standpunten belicht. Wanneer ze elkaar hun toenmalige gedachten vertellen, komen ze tot de conclusie dat alles wat ze toen hadden, niets was.
De huur is betaald, de muren zijn gekalkt, het gras is gemaaid en de vrouw die hier vòòr ons woonde, is dood.
Alleen aan het dak moet nog wat gebeuren. Het lekt niet maar ik gedacht om er galg te plaatsen. Niet voor u, maar uit voorzorg. We kunnen beter goed op onze toekomst voorbereid zijn. Bij elk avontuur dat we aangaan moet er een vluchtweg zijn. Ik heb de mijne gekozen, niet voor nu onmiddellijk, maar misschien komt het er wel eens van. Zo'n galg is niet duur en het is kordaat: geen vlekken, niet al te veel lastigheden.
In de impulsiviteit van hun bestaan smijten ze zich allebei, met al hun gebreken, in een strijd die al jaren geleden is uitgevochten. Of ze er alsnog iets van kunnen maken is de vraag die geregeld opduikt.
Als je indertijd de bus had genomen en vals had gespeeld, dan was ik jouw prijs geweest, dan had ik mezelf gezien als jouw bezit. Net zoals jij die een liedje voor me schreef, maar het niet voor mije wou zingen omdat het dan 'ons nummer' zou worden.
Ik heb het herschreven.
Waarom?
Zodat ik het voor je kan zingen.
Kortom: de zinloosheid van alles waar het mens-zijn ooit voor stond/stront.
derwazeens
bachelorproef van Sarah Van Overwaelle
was te zien za 31/10 13:30 en 16:30 te Brugge, cc De Werf [Jonge Snaken Fest!val] | wo 4/11 om 15:00 & di 10/11 om 10:00 en om 20:00 te Gent, campus Bijloke, Jozef Kluyskensstraat 2 ... wordt nog hernomen als reisvoorstelling in 2011!
spel: Sarah Van Overwaelle en Freek Mariën | tekst: Freek Mariën | decor: Sarah Van Overwaelle, Freek Mariën, Herman Van Overwaelle, Raphaëlle De Beul | promotor: Mieja Hollevoet | muziek: Jan Castelein | kostuums: Rachid Laachir | techniek: Yemi Oduwale
Er was eens een koninkrijk
niet groter dan een bed.
Enfin, het was een bed.
In dat koninkrijk stond een paleis.
De muren waren van deken
de steunpilaren
trappen
balzalen
van prins en prinses.
De prins en zijn prinses
waren de enige inwoners van dat land.
Ze kwamen ooit van buiten de grenzen
maar waren in het deken en elkaar
verstrikt geraakt.
Sindsdien wonen ze daar.
Hun verhaallijn?
Ze zien elkaar graag.
Meer is er niet:
geen heksen, doornstruiken of draken in de weg.
De schrijver die hoopt op een spannend sprookje
heeft pech.
Uit het juryrapport van Kaas & Kappes: Een fantasievolle en tedere, lichte theatertekst voor jonge kinderen, over dood gaan. Mooi, eenvoudig en consequent geschreven. Met alle mogelijkheden om licht, bijna vrolijk, een kwetsbare voorstelling voor heel jonge kinderen te spelen over een heel oud en belangrijk thema.
Met de steun van kc nOna en DraG, de studentenvereniging van Drama Gent (DraG), Hogeschool Gent KASK
De Geoffrey Show
een talkshow, bachelorproef van Tiemen Van Haver | promotor: Mieja Hollevoet | concept, regie, teksten: Tiemen Van Haver | spel, teksten: Geert Belpaeme, Freek Mariën, Luth Roose | Visuals en grafisch ontwerp: Pieter Steyaert | Geluid: Koenraad Vandersyppe | Camera en beeldtechniek: Geeraard Rispeel, Robbert Goyvaert
was te zien in campus Bijloke, L4 op wo 10, do 11, do 18, vr 19 en ma 22/2 20:00 | reserveren → drama.gent@gmail.com | zie ook http://geeraard.hi-ka-sk.be/geoffreyshow/ en op facefook
Sinds ze het is afgetrapt kom ik niet meer echt buiten. En ik moet zeggen: ik mis niets. Als uw eigen vrouw u al om zeep helpt dan zijt ge buiten toch voor niemand veilig zeker. Neen, ik zit hier goed.
We willen allemaal onze eigen talkshow waarin alles rond
onszelf draait.
Binnen de muren van de studio zijn we veilig.
Hier stellen wij de vragen.
Ik bespreek met een glimlach de beelden die net
binnenkwamen.
Af en toe kijk ik in de monitor naar mezelf
die naar mezelf kijkt
die naar mezelf kijkt
die naar mezelf kijkt.
Hij is slim.
Hij is knap.
Hij is grappig.
Ik kijk elke dag naar Geoffrey.
reactie
Van: Katrien Wemel katrien.wemel@gmail.com
Datum: 26 februari 2010 10:47
Onderwerp: Re: schuldgevoel
Aan: Tiemen Van Haver tiemenvh@gmail.com
Lieve Tiemen,
Je voorstelling plakt nog tegen mijn ribben en legt mijn tong plat. Enerzijds probeer ik orde te scheppen in de chaos, anderzijds laat ik me maar al te graag veroveren door een zondvloed aan beelden. Daarmee is meteen het belangrijkste gezegd.
De voorstelling verveelt geen seconde en is schitterend gebracht. Qua setting, regie en spelers heb ik weinig bij te brengen, denk ik. De analogie van de vis in de bokaal en de presentator op het scherm, is knap gevonden en mooi uitgewerkt. Je moet al dood zijn vanbinnen om ook niet af en toe die vis in je hoofd te voelen spartelen tijdens - en nog lang na - de voorstelling. En misschien was het ook wel je bedoeling, maar de gemiddelde toeschouwer - de niet-acteurs, de leken, de groundlings, het voetvolk - heeft het gevoel in rondjes te zwemmen. Qua verhaallijn bleef ik persoonlijk wat op mijn honger zitten. "Interpreteer het zoals je wil", zei je laconiek in De Robot. Wel ja, dat was ik van plan, maar ik vond je concept en ideeën zo boeiend, dat ik graag had kunnen zien hoe jij het zag. Om me er achteraf geweldig tegen te verzetten, o ironie.
Verder kan ik er weinig tegen inbrengen. Ik heb genoten van de beelden, was bijtijds ontroerd door geniale vondsten en heb de gefragmenteerde film van wat ik van de voorstelling overhield een hele nacht laten draaien in mijn hoofd. Het boodschappenlijstje, het orgasme van de valse penis en het vuurwerk: subliem. Het spel met de camera in 'The Geoffrey Show' zelf: hartveroverend. De mix van beelden, vleugjes Trainspotting, de monoloog van Free: een streling voor het oog.
Net daardoor stoorde het ook wat dat de belangrijke televisies op de grond stonden. Mijn kleine lijf liet me niet toe alles even goed te zien. Misschien hier en daar een schermpje de hoogte in brengen? Jouw eye candy smaakt zo hard naar meer, dat het frustrerend is als je een beeld moet missen. Ik wil me er ziek aan eten.
Ik wil nog. En zie het hopelijk in Eindhoven terug.
Hou me op de hoogte van je resultaat.
Met de aller- allermeeste hoogachting
een yuppie
Troon
bachelorproef van Maxim Storms | spel: Maxim Storms, Liselot Comeyne, Robin Vandenbussche en Lisa Decavel | promotor: Mieja Hollevoet
was te zien in campus Bijloke, L4 op wo 24, do 25, vr 26/2 en ma 1/3 om 20:00 | reserveren → drama.gent@gmail.com
Liefste prinsesje,
De koning blijft morgen logeren.
Ik heb hem een troon gebouwd.
Hij slaapt bij het mooiste meisje.
Wil jij met hem neuken?
Kusje
‘t Beest
"Ou est le jardin?"
Troon is begonnen bij het gemis aan impulsieve kracht in onze maatschappij. Dat leverde een onderzoek op waarbij het kinderlijke, het losbollige, het naïeve, de liefde en het beest in de mens werd ontleed. Dit onderzoek is echter grandioos mislukt. Helaas. Maar het mislukken op zich, werd uiteindelijk de kracht van de voorstelling.
Wat er te zien is, vindt geen specifieke plaats of richting. Alles blijft op een bepaalde vlakte omdat er geen vruchtbare bodem is om te groeien. M.a.w. wij kunnen geen tuin bouwen als we rondom ons kijken en merken hoe hard wij ‘geregisseerd’ worden door maatschappelijke waarden. Wij kunnen geen vrolijk theater maken als er geen aanleiding voor is. Maar toch gaan wij dat voor u met hart en ziel proberen. Om dan opnieuw te falen. Dat mag.
"Je ne trouve pas mon jardin"
Troon is gemaakt uit noodzaak,
maar met al mijn liefde. (Storms)
L'Afrique c'est Chic
bachelorproef van Lotte Vandersteene | promotor: Mieja Hollevoet | regie, choreografie (onderzoeksproject) Chokri Ben Chikha | Productieleider: Ousmane Niang | Dansers/acteurs: Camara Mabinta, Niang Fatou, Lotte Vandersteene, Pouye Mamadou, N’Diaye Ousmane, N’Diame Moussa N'Daye, Diao Maïmouna | Muzikanten: N’Diaye Babacar, Diagne Gora, Konté Amar, Gueye Racine | Productie: WCC Zuiderpershuis en Drama Gent KASK
De tragikomische en absurde danstheatervoorstelling L'Afrique c'est chic vertelt over de vijftigste verjaardag van de onafhankelijkheid van Senegal en het verdriet van de Fransen, over een Belgische wielrenner, een gevallen engel en het verdriet van de Belgen, over Senegalees toerisme en de prijs die Senegal daarvoor betaald. Kortom over het omgaan met verlies en het ontdekken van troost en verlossing ...
"Il y a des femmes
qui meurent
en donnant la vie
Ma mere est morte ainsi
J'ai pris le risque
de sortir
de son ventre
c'est ça mon independance."
N'diaye Ousemane, danser
Op tournee in hotels, op straat, in culturele centra ... tot en met 5 april 2010 in Mbour/Saly, Dakar, Thiès, Louga, St-Louis.
Velo
bachelorproef van en met Elien Hanselaer en Loes Carrette, tekst geïnspireerd door De Fiets Van De Veroordeelde van Fernando Arrabal | promotor: Mieja Hollevoet | spelcoach Elsie de Brauw | film Victor Van Rossem | foto's Thomas Dhanens | Geluid Jasper Maekelberg | productieleiding Leo Verlinden | licht Tom Timmerman
De Fiets Van De Veroordeelde is een nauwelijks opgevoerd stuk van Fernando Arrabal over twee mensen die het ultieme geluk en de volle vrijheid zoeken, als kinderen verdronken in hun fantasie.
"Wanneer we vertrekken, zullen we gelukkig zijn. De windwijzer zal ons z'n spiegel en z'n porseleinen kaarsen geven."
"Ja. Ik denk aan geluk en zijn golven."
"Maar zullen we het kunnen?"
"Ja, het zal ons lukken. Ik zal vurig zijn als de vogelnek voor jouw stenen boot."
Geen intellectualisme, geen psychologisering, niets geabstraheerd, geen ingewikkelde plot, geen langdradig verhaal, geen provocerende beelden, geen gedoe, geen hoogdravend theater, geen gezever, geen Kunst, geen moeilijkheden, geen drama, geen emoties, geen humor, geen kinderen, geen decor, geen rekwisieten, misschien ook geen enthousiast publiek. Gewoon Loes en Elien. Gewoon alles mooi en goed.
"Zeg, wanneer we uiteindelijk gaan ontsnappen, vervoer je me in de echo van jouw glimlach met de as en een zak van droge wortels?"
"Ja, ik zal je erin steken."
Na Paard: een musical en Paard: een Solo
OMDAT PAARDEN BELANGRIJK ZIJN
Paard: een Opera
'Tibaldus en andere hoeren' is een jong Gents theatercollectief bestaande uit o.a. studenten van de opleiding drama van Hogeschool Gent KASK. Zij kenmerken zich door beeldend, fysiek, traag en haast woordenloos theater. Hun voorlaatste productie Paard: een musical (mei 2009) verbeeldde een gezinssituatie waarbij de leden - zwijgende personages die af en toe een lied zongen - zich op een incestueuze manier tot elkaar verhouden. In Paard: een opera treedt de kracht en de irrationaliteit van 'de opera' op de voorgrond en toont wat er gebeurt als 'het gezin' opengebroken wordt door de komst van een vreemdeling. De voorstelling toont personages die geconfronteerd worden met de onmogelijkheid om hun liefde, angst, agressie en lust uit te drukken in woorden. Ze geven het onzegbare vorm in de muziek.
za 24/4
- 22:00 ex-Brico Blaisantvest 7A (naast het nieuwe gerechtsgebouw in het Rabot) Paard: een Opera van en met Tibaldus en andere hoeren; bachelorproef van Timeau De Keyser, Hans Mortelmans, Simon De Winne en Lieselotte De Keyzer ... met ook Wietse Tanghe, Brecht Vermeersch, Adrian Sack (B2 dramastudenten), Rilke Eyckermans (master dramastudent), Oliver Roels, Charlotte Dhaenens, Frances Lefebure, Rasmus Van Heddeghem & Ruben Desiere (KASK filmstudent B2) | Decor: Simon Van den Abeele | Schilderij: Lotta Van Heddeghem | een productie van Tibaldus en andere hoeren i.s.m. De Kopergietery, met dank aan Drama Gent KASK ... reserveren via De Kopergietery | meer op dramagent.be/bachelorproeven en op tibaldus.be
met dank aan Simon Van den Abeele (decorbouw), Lotta Van Heddeghem (schilderij), NTgent (regenmachine), Theater Zuidpool (windmachine), Rasmus Heddeghem, Jenny Tanghe (inspiratiebron).
