In het 3e jaar 'Bachelor in het Drama' werken de studenten mee aan minstens twee begeleide of geregisseerde dramaprojecten, meestal. De 1e- en 2e-jaars creëren elk academiejaar één 'eigen dramaproject', een vorm van drama naar keuze, van begin tot eind zelfstandig te realiseren ...
begeleide projecten a.j. 2009~2010
- Pic-Nic | fysiek en dansant theater | regie, choreografie Quan Bui Ngoc | helaas voorbij ... informatie op de archiefpagina's
- Kreon | naar Antigone van Sofocles | regie Elsie de Brauw | helaas voorbij ... informatie op de archiefpagina's
- Het Lichaam | productie Toneelgroep Ceremonia, met o.a. B3 studente Loes Carrette | regie Eric De Volder
- De Maand van Marie naar Vier Vrouwen van Luuk Gruwez | regie Wim Willaert | helaas voorbij ... informatie op de archiefpagina's
- Nachtfucke | naar Nachtwake van Lars Norén | regie Dirk Tanghe | helaas voorbij ... informatie op de archiefpagina's
- Zwaan/Zwijn | naar Leda van Jan Lauwers | regie Marijke Pinoy | helaas voorbij ... informatie op de archiefpagina's
- Paard: een Solo | van en met Hans Mortelmans | coaching Tibaldus en andere Hoeren | helaas voorbij ... informatie op de archiefpagina's
- De Hydra | van Heiner Müller | regie Paola Bartoletti en Peter Rouffaer
- I Put A Spell On You o.l.v. Kristof Van Boven
- Heldendood Voor De Beschaving | Herwig Deweerdt (regie), Chokri Ben Chikha (concept en spel) en Lotte Vandersteene (spel)
'eigen projecten' van studenten a.j. 2009~2010
- Als Je Veel Moet Huilen, Moet Je Minder Pissen | van en met Kirsten Mariën en Silke Huysmans (B2)
- Dooi | een monoloog met Yinka Kuytenbrouwer (B1)
- Een Prachtig Lied | van en met Anemone Valcke (B2) en Ilse De Koe
I Put A Spell On You
o.l.v. Kristof Van Boven ... met Adrian Sack, Brecht Vermeersch, Britt Bakker, Charlotte De Bruyne, Loes Carrette en Maxim Storms | Over hoe groeien in bewustzijn plots een belangrijke plaats kan innemen. Maar als het puntje bij paaltje komt zit de lingam toch gewoon vast in de yoni.
werd gespeeld op ma 7, di 8, wo 9 en do 10/6 in campus Bijloke, L4
Heldendood Voor De Beschaving
Chokri Ben Chikha en nv C.H.O.K. blazen koloniaal monument nieuw leven in.
- Blankenberge (afspraak op het Stationsplein): 30 juni om 20:00 ... 2 en 3 juli om 15:00 en 20:00
- Gent (afspraak op het Emilius Seghersplein): 23, 24, 25, 26 juli om 15:00 en 20:30
- Oostende (afspraak aan de Koninklijke Stallingen): 3 augustus om 20:00 ... 4, 5 augustus om 15:00 en 20:00
Chokri Ben Chikha presenteert deze zomer zijn onderzoeksproject Heldendood voor de Beschaving met een ceremonie rond het koloniale monument van Blankenberge. Twee heroïsch geklede, blanke mannen prijken op de zeedijk met een naakte, zwarte vrouw aan hun voeten. Dit standbeeld van de koloniale helden Luitenant Lippens en Sergeant De Bruyne wordt opnieuw voorzien van maatschappelijke relevantie. De twee militairen lieten het leven voor de bevrijding van onschuldige Congolezen uit de handen van Arabisch-Islamitische slavendrijvers. Het opschrift, "Stierven de heldendood voor de beschaving/Mort en héros pour la civilisation", is toe aan een eigentijdse lezing. Daarnaast ijvert Chokri Ben Chikha voor het diepgaander benutten van het Vlaams koloniaal erfgoed in het algemeen. Nu staat het te verloederen terwijl het voor Vlaanderen een bron van culturele gemeenschapsvorming kan betekenen.
De naamloze vennootschap, nv C.H.O.K., zal alle activiteiten in goede banen leiden. Het wil het monument zowel economisch als cultureel op de kaart zetten. Met een open deur naar Afrika brengt nv C.H.O.K. het standbeeld op de internationale, culturele markt. Het is hierdoor geen speelbal meer van lokale belangen, maar wordt de inspiratiebron voor een breder project. Deze nieuwe attractie op de zeedijk van Blankenberge moet een nieuwe impuls vormen voor het kusttoerisme en bijgevolg de horeca in Blankenberge. Daarnaast biedt het kansen om de economische banden met Congo opnieuw te versterken. De hoop van sommige inwoners dat het controversiële beeld aanvaard wordt binnen het hedendaagse culturele patrimonium, krijgt met dit initiatief alvast een nieuwe kans.
Chokri Ben Chikha groeide zelf op in Blankenberge in de schaduw van het standbeeld. Bovendien is hij als Vlaming van Arabische origine de geschikte persoon om de anti-Islamitische inhoud van het monument op een relevante wijze te interpreteren. Ben Chikha en zijn medewerkers hopen hiermee zijn liefde en dankbaarheid voor de plaats waar hij is opgegroeid te kunnen betuigen. Op 30 juni, de 50e verjaardag van de onafhankelijkheid van Congo, gaan ze alvast van start met een luisterrijke plechtigheid in Blankenberge. Daarna begeven ze zich naar Oostende en Gent. Het zou hen ten zeerste verheugen mocht u onderstaande plechtigheden met uw aanwezigheid de nodige luister geven.
Een productie van Action Zoo Humain | Met de medewerking van Herwig Deweerdt, Lotte Vandersteene, Zouzou Ben Chikha, Joost Vandecasteele, Walid Ben Chikha, Ange Nawasadio, Alain K. Tshiamala, Tim Bosschaerts, Omuz Omuza Baila, Bregt Van Wijnendaele, Maya Decorte, Brigitte Mys | Met dank aan Visual Creations, bij’ De Vieze Gasten, WCC Zuiderperhuis, Wisper, vzw Trefpunt, CC Casino, Theater aan Zee, Opleiding drama van Hogeschool Gent KASK. Speciale dank aan beeldhouwer Bakari Sy. | Meer informatie op nvCHOK.com
Als Je Veel Moet Huilen, Moet Je Minder Pissen
op het BOM festival
van en met Kirsten Mariën en Silke Huysmans | coaching: Freek Mariën
do 13/5 om 20:00, vr 14/5 om 21:15 en za 15/5 om 20:00 bij Geert, Meibloemstraat 28 (max. 15 ts.)
Emoties zijn aan banden gelegd. We pissen in ons broek maar we doen alsof er niets aan de hand is. Wat doe je als je met de regels geconfronteerd wordt? Wat doe je als je het anders wil? Kirsten Mariën en Silke Huysmans maakten een voorstelling over de gevolgen van verlies en de gedragingen die daarbij verwacht worden. Een kwetsbare voorstelling met springerige emoties.
Dooi
Een monoloog over chocola, smeltende verlangens en onbedoelde gevolgen.
Iona Daniel (studente Writing for Performance in Utrecht) schrijft, Yinka Kuitenbrouwer (dramastudente Hogeschool Gent KASK) speelt. Samen (vriendinnen uit Amsterdam) maken zij hun eerste stuk | "Misschien ga ik morgen even naar buiten. Even op het stoepje zitten. Of naar de papierbak. Even naar buiten en iets doen. Met zo min mogelijk gevolgen."
Was te zien op De Bom, een huiskamerfestival in Gent op
do 13 & vr 14 & za 15/5 bij Edwin, Herderstraat 10,
Gent.
Denk je niet dat op een dag jij iets anders wil dan ik
Dat we per ongeluk een andere kant op gaan
Zonder dat we het doorhebben
En als we het dan zien is het al te laat
Dan zijn we er al
Op twee verschillende plaatsen ...
Een Prachtig Lied
Anemone Valcke & Ilse De Koe |"Een prachtig lied. Het spreekt je ziel aan. Het afscheid is niet voor altijd. Slechts een gedachte of een woord en wij zijn bij jullie. Liebe Grüsse Menschen. God zal je beschermen. Iedereen heel veel sterkte. Wij zijn er voor jullie. Wij weten hoe jullie je voelen." | tijdens het BOM festival te zien bij Pieter & Winter, Perzikstraat 7 (max. 25 ts); volgende week op Mayday Mayday
al voorbij:
De Hydra
van Heiner Müller | dansant muziek- en teksttheater
regie: Paola Bartoletti en Peter Rouffaer | muzikale leiding: Bart Maris | vertaling Sam Bogaerts | spelers: Anemone Valcke, Charlotte De Bruyne, Kirsten Mariën, Oscar Willems, Silke Huysmans, Wietse Tanghe (allen B2) en Damien De Dobbeleer (Erasmus-masterstudent, Conservatoire de Mons) | muzikanten: Bart Maris (trompet), Antoine Gawein (klarinet) en Evgeny Suvorkin (accordeon)
werd gespeeld in de studio van LOD, Bijlokekaai 3 te Gent, op di 30 en wo 31 maart om 20:00
Een hallucinerende vertelling, waarin Heracles door het bos dwaalt, op zoek naar het honderdkoppige te doden monster: de Hydra. Het tweede van de werken van Heracles. Gaandeweg beseft hij dat 'het betoverde woud' waar hij doorheen dwaalt, de Hydra zelf is. Volgens de mythe vocht Heracles negen dagen met het monster, de nek van elke afgeslagen kop dichtschroeiend, omdat er anders twee nieuwe koppen uit groeiden. Het ligt voor de hand het verhaal van Muller uit 1972 te lezen als een allegorie over de vroegere D.D.R., waarin wordt afgerekend met het verleden: de held vernietigt zichzelf voortdurend, maar bouwt zichzelf telkens weer op. Naar het schijnt schreef Müller deze tekst tijdens een nacht vol whisky en roes.
Lang dacht hij dat hij nog door het bos liep, in de bedwelmend warme wind, die van alle kanten leek te waaien en de bomen als slangen deed bewegen, in de altijd gelijke schemering het nauwelijks zichtbare bloedspoor op de gelijkmatig deinende grond achterna, alleen in de slag met het beest. In de eerste dagen en nachten, of waren het alleen maar uren, hoe kon hij de tijd meten zonder firmament, vroeg hij zich nog dikwijls af wat er onder de grond zou zitten, die onder zijn voetstappen golven sloeg zodat die leek te ademen, hoe dun de huid boven het onbekende beneden en hoe lang die hem buiten kon houden uit de ingewanden van de wereld. Wanneer hij voorzichtiger stapte, leek het hem alsof de grond, waarvan hij gedacht had dat die meegaf onder zijn gewicht, zijn voet tegemoetkwam, hem zelfs met een zuigende beweging aantrok. Ook had hij duidelijk het gevoel dat zijn voeten zwaarder werden. Hij telde de mogelijkheden. 1) Zijn voeten werden zwaarder en de grond zoog zijn voeten aan. 2) Hij voelde zijn voeten zwaarder worden, omdat de grond ze aanzoog. 3) Hij had de indruk, dat de grond zijn voeten aanzoog, omdat ze zwaarder werden. Die vragen hielden hem een tijd (jaren uren minuten) lang bezig.
