wie nog tekst- of beeldmateriaal heeft (digitaal): inzendingen welkom!
Sarah Kane (1971~1999)
Ze werd geboren in Essex, in een diep religieuze familie. Ze studeerde Theaterwetenschap aan de Universiteit van Bristol en studeerde af met uitmuntende resultaten. Ze was een getalenteerd actrice en regisseur, maar vond haar roeping in het schrijven. In 1991 debuteerde ze op 20 jarige leeftijd als toneelschrijfster met Sick : drie monologen die werden opgevoerd op het Edinburgh Festival. Daarna volgden vijf toneelstukken: Blasted (1995), Phaedra’s Love (1996), Cleansed (1998), Crave (1998) en 4.48 Psychosis (opgevoerd in 2000).
De opvoering van Blasted leidde in 1995 tot een groot schandaal in de Britse pers, met als gevolg dat de zalen zich vulden als nooit tevoren. Het stuk werd door Kane zelf omschreven als "quite a peaceful little play", terwijl het dreef op wanhoop, verkrachting, moord, kannibalisme en de oorlog in Bosnië. Phaedra's Love is een nieuwe versie van de Griekse mythe, die bij Kane nog bloederiger eindigt dan in de versie van Seneca. In Cleansed gedraagt een psychiater zich als een beul tegenover zijn wanhopig naar liefde smachtende patiënten. Ze worden op de proef gesteld met gruwel en geweld: ledematen worden afgehakt, de huid gestroopt, geslachtsdelen afgesneden enz.
In 1998 verschijnt het stuk Crave onder het pseudoniem Marie Kelvedon, om het stuk niet al vooraf te belasten met haar naam en reputatie. In Crave vertellen de vier personages A, B, M en C elkaar verhalen die zich zo met elkaar vervlechten dat ze uiteindelijk één schreeuw om liefde worden. In 4.48 Psychosis is de vrouwelijke hoofdpersoon opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Ze vecht tegen de demonen van haar ziekte tot ze zich aan hen overgeeft. Ze schreef het stuk in 1998~1999, en maakte een einde aan haar leven op 20 februari 1999, toen ze net achtentwintig was geworden: ze hing zich aan haar schoenveters op in de wc van het ziekenhuis waar ze twee dagen eerder was opgenomen na een poging tot zelfdoding met slaappillen.
In de inleiding die David Greig schreef bij haar verzameld werk worden lijnen getrokken tussen haar werk en dat van Shakespeare, Büchner (van wie ze het stuk Woyzeck regisseerde in 1997), Beckett, Bond en Barker. Wat Kanes stukken bijzonder maakt zijn de explosieve theatraliteit, de uitgesproken lyriek, de emotionele kracht en de sombere, akelige humor tegen de achtergrond van geweld, eenzaamheid, kracht, mentale instorting en de alles overweldigende hunkering naar liefde. Sarah Kane gaf totaal vernieuwende impulsen aan het theater gaf door de roekeloosheid waarmee ze inbeukte op de naturalistische grenzen van het genre.
gebaseerd op een essay van Joris Ivens in Deus Ex Machina
Don't Fade Away
On a cold February day in 1999, playwright Sarah Kane was found hanging in a bathroom at London's King's College Hospital. It was just two days after an earlier suicide attempt. In that moment, it seems Kane's demons finally caught up with her. Like a flare, her career had burned brightly but was all too quickly snuffed out. She became the Jimi Hendrix of modern British theatre; a poet, a performer, a prophet whose words would ring long after her passing.
Sarah Kane was born in Essex in 1971. Her family was deeply religious, as was Kane in her early years - a stage she would later renounce. During her teen years, she became involved in local theatre; even playing hookey from school to get experience in a production. After matriculating, she studied at Bristol and Birmingham Universities. Although she started out intending to be an actress, she soon found herself drawn to writing. While at Birmingham, she started writing her first full length play, although she did so in secret, rather than as part of her coursework. The result was Blasted . The play was presented as the students' end of year piece and came to the attention of an agent. Blasted was performed at Royal Court Theatre Upstairs in 1995 - and the reaction was immediate.
Certain critics blasted Blasted , saying (amongst other things) it was "a disgusting feast of filth" and like "having your whole head held in a bucket of offal". It seems these attacks deeply affected Kane, perhaps explaining some of her later actions. But not everyone one was negative. The grand master of the British theatre, Harold Pinter, came strongly to Kane's defence. Turning on the critics themselves, Pinter dismissed their barbs as ill-informed and suggested the play was simply too complex for them. Shows about the play appeared on British TV, and there was a spirited debate about the work, particularly evaluating Blasted by reference to the often extreme violence in Shakespeare.
Despite the furore over Blasted , the Gate Theatre in London commissioned Kane to write and direct Phaedra's Love, an updated, no-punches-pulled version of the Greek myth about the love between Hippolytus and his stepmother. It was produced during 1996. The play is often regarded as Kane's weakest, perhaps explaining why the critical reaction was much more muted.
Kane then wrote Cleansed. With echoes of her own university experience, Cleansed is set in a concentration camp-like university lorded over by a vicious doctor and drug dealer. Its use of elements like mutilation and drug abuse again distanced more conservative audiences. The writer even appeared in a few performances. Dogged by her burgeoning reputation, Kane decided to write her next play, Crave under the pseudonym of Marie Kelvedon. It opened in 1998, and is possibly Kane's most accessible work for mainstream audiences. A poem for four voices, Crave is often regarded by fans of her work as her ultimate achievement.
Even as Crave was receiving critical raves, Kane was checking herself into Maudsley Hospital battling depression. After her discharge, Kane turned her hand to her final work, 4.48 Psychosis. The title, almost unbearably ironic now, refers to the time at which most suicides occur. She completed the play in January 1999, but before it could be staged, Sarah Kane swallowed an overdose of sleeping pills. Her flatmate found her and rushed her to hospital. But that act of kindness extended her life by only two days. She was 28 years old.
David Edwards
in memoriam Sarah Kane
