Tijdens hun masterjaar presenteren de studenten een masterproef, op basis van onderzoek. Samen met hun onderzoeksvoorstel en een 'kritische reflectie' is dat het sluitstuk van hun academische opleiding tot Master in het Drama. De zelfstandige creatie van een vorm van drama als kunst(werk) is de uiteindelijke doelstelling. De zelfstandigheid impliceert ook het productionele werk: de masterstudent organiseert en werft een budget en medewerkers. Er wordt bij voorkeur samengewerkt met een professionele organisatie voor dramatische kunsten. Ook alle andere vormen van samenwerking worden aangemoedigd, bijvoorbeeld met medestudenten, met studenten van andere theaterscholen, andere disciplines, aanverwante opleidingen als theaterkostuumontwerp, theaterwetenschappen, scenografie, podiumtechnieken, film, animatie, televisie, nieuwe media, multimediale vormgeving, ... ...
overzicht masterproeven a.j. 2011~2012
- Vergiet | masterproef van Freek Mariën (regie/schrijven) en Sarah Van Overwaelle (vorm/spel) | met Maxim Storms en Sarah Van Overwaelle | praktijkmentor Fabrice Delecluse | productie De Nietjesfabriek
- Maart 2012 (Wanneer de paarden sterven) | masterproef van Hans Mortelmans
- Mitsein | masterproef van Lieve Vercauteren
- Boskamp | masterproef van Britt Bakker en Caroline Petrick
- Relaas van Hoop | masterproef van Brecht Vermeersch (tekst, spel, maken)
- We All Need Some | masterproef van Maxim Storms | productie Ballet Dommage
- Het Verlangen een Indiaan te Worden | masterproef van Laura Vroom
- Mij 2012: Vervelende Mensen | masterproef van Lieselotte De Keyzer
- xxx | masterproef van Kalina Malehounova
overzicht per masterstudent a.j. 2011~2012
- Brecht Vermeersch: Relaas van Hoop | Campo Victoria, juni 2012
- Britt Bakker: Boskamp | april 2012 in de Expeditie, Dok Noord
- Caroline Petrick: Boskamp masterproef regisseren/schrijven | juni 2012
- Freek Mariën: Vergiet productie: de Nietjesfabriek | februari 2012
- Hans Mortelmans: Maart 2012 (Wanneer de paarden sterven) productie: Tibaldus en andere hoeren | april 2012
- Kalina Malehounova: xxx ??? 2012
- Laura Vroom: Het Verlangen een Indiaan te Worden naar Kafka | juni 2012
- Lieselotte De Keyzer: Mij 2012: Vervelende Mensen | productie De Werf, Brugge | 'Jong Wilt', eind mei/begin juni 2012
- Lieve Vercauteren: Mitsein campus Bijloke, Gent | april 2012
- Maxim Storms: We All Need Some productie: Ballet Dommage | juni 2012
- Sarah Van Overwaelle: Vergiet productie: de Nietjesfabriek | juni 2011
Mij 2012: Vervelende Mensen
van en met Lieselotte De Keyzer, Timeau De Keyser en Anemone Valcke | techniek Simon Neels | productie De Werf, Brugge - binnen het kader van Jong Wilt #2012 'work in progress'
We willen vertrekken van een idee, niet de idee.
We willen proberen iets betekenisvol betekenisloos te maken.
We willen werken met een partituur van beeld, klank en beweging
met hier en daar een woord.
We vinden het leuk de humaniteit in vervelende mensen te vinden.
We willen ons goesting doen.
We willen bewegen als iemand die zichzelf de hele tijd in vraag stelt.
We willen denken in het verleden en dan zo vooruit gaan.
We willen ons langzaam haasten.
En we willen ook veel voelen.
in Brugge, De Groenplaats, Groenestraat 19b op do 31 mei en vr 1 juni om 20:00 en za 2 juni om 19:00 | reserveren: reservatie@dewerf.be
in Gent, campus Bijloke, Jozef Kluyskensstraat 2 op di 19 en wo 20 juni om 20:00 binnen het kader van DraF (= Drama Festival KASK Gent) | reserveren: drama.gent@gmail.com
Het Verlangen een Indiaan te Worden
Gebaseerd op teksten van Franz Kafka, de portretten van Cindy Sherman en het kortverhaal Bartleby the Scrivener van Herman Melville. | Van/met: Laura Vroom (spel & concept), Jens Dupon (dramaturgie) | Kostuum: Lotte Stek | Praktijkmentor: Mieja Hollevoet | Productie: Leo Verlinden | Met dank aan: Katrien Valckenaers, Koen Augustijnen, Bruno Van herck, NTGent.
Het Verlangen een Indiaan te Worden gaat over het individu dat niet langer mee kan draaien in een veranderende en verwarrende maatschappij. Gedoemd tot eenzaamheid, zoekend naar een manier van leven. Met de verbeelding als warme jas. Om zich vast te houden aan wat niet bestaat, heeft men een grote dosis verbeelding nodig. Het is juist dit vermogen tot verbeelden dat ons verandert.
"Als ik een Indiaan was, meteen op mijn hoede,
Op het hollende paard, scheef in de lucht,
Altijd weer tril over de trillende grond,
Tot je de sporen vergat, want er zijn geen sporen,
Tot je de teugels wegsmijt, want er zijn geen teugels
En nauwelijks het land voor je als glad gemaaide heide ziet,
Al zonder paardennek en zonder paardenhoofd." (Franz Kafka)
In Gent, lokaal L4 op campus Bijloke, Jozef Kluyskensstraat 2 op do 21, vr 22, ma 25, do 28 en vr 29 juni 2012 te 20:00
We All Need Some
van, met en door 'Ballet Dommage' → Katrien Valckenaersen Maxim Storms (masterproef)
vr 22, ma 25 en di 26 juni 2012 om 20:30 te Gent, Campo Victoria, Fratersplein 7
Promotor: Sam Bogaerts | co-promotor: Mieja Hollevoet | coaching Benjamin Verdonck en Laura Vroom | muziek: Gerrit Valckenaers | decor: Alice Vanderschoot | kostuum: Astrid Michaelis | Lichtontwerp: Jan Van Hove | productie: Het Entrepot & Drama Gent KASK | met dank aan Dave Van Robays, Leo Verlinden, Hildegard Devuyst, Anouk Vercouter, Leo Van Cleyenbreugel, Soetkin Dewulf, Tom Callemin, Simon Vanheukelom, Robin Vanden Bussche en Liselot Comeyne
We all need some toont de mogelijke structuren en systemen, mythes en berekeningen om onszelf een plaats te geven binnenin de grootsheid van alles. We zien twee mensen die op verschillende manieren zoeken naar een nieuwe verhouding tussen zichzelf, de ander en dat wat ze niet kunnen benoemen. Voor We all need some hebben ze zich geïnspireerd op Het hol van Franz Kafka, Ruimten rondom van George Perec, het werk van beeldend kunstenaar Erwin Wurm, Artbrut-kunstenares Aloïse Corbaz en de acties van Francis Alÿs.
Met het vorig jaar opgerichte collectief Ballet Dommage leggen Maxim Storms en Katrien Valckenaers graag hun focus op de halsstarrige dromen van de mens. Samen maakten ze eerder Le Dernier Diner een, 'caravanvoorstelling' in opdracht van Het Entrepot voor Vama Veche 2010 en Graag had ik iets gemaakt met een wolf en een kasteel dat dan uit elkaar zou moeten vallen, in de hoop dat het iets mooi en oprecht zou kunnen verteld hebben (presentatie van te grootse plannen).
Graag had ik een mooi beeld gemaakt (met een wolf en een kasteel, dat dan uit elkaar zou moeten vallen) om
Graag had ik een stuk gemaakt dat troost zou kunnen bieden tegenover
Graag had ik .
Graag had ik eens een wolf gespeeld in een kasteel dat dan uit elkaar zou moeten vallen, om aan de hand van dat beeld iets te kunnen zeggen over ...
Graag had ik iets gebouwd dat ook die oude vrouwtjes zou kunnen ontroeren.
filmpje! We All Need Some
Brieffragment Maxim (november 2009): "Graag was ik tien gebleven. Ik zat in de bomen en zong kerkliederen. Graag had ik daar nu nog steeds gezeten. Met ruw zaagsel in mijn haar en een stuk aardbeikauwgom achter mijn linkeroor geplakt. Ik verkondigde tegen iedereen dat ze de bomen die naast ons huis stonden niet mochten omkappen. Ik herinner me nog dat ik daarvoor smeekbriefjes in brievenbussen stak, met een zelfgeschreven petitie van deur tot deur ging en spandoeken van versleten bedlakens in de bomen hing. Ik weet nog hoe extreem ik in die dingen was… Nu ben ik twintig. 't Regent buiten dus ik blijf binnen."
Mitsein
Onder de liefde schuift de vader aan tafel Onder de tafel schuift het kind in zich Onder de liefde aan de tafel schuift de moeder weg
Mitsein toont een gezin dat vast zit in zichzelf. Een gezin dat wil maar niet weet hoe. Hoe te praten. Hoe graag te zien. Onvermijdelijk komt de dag dat alles vastloopt. Overloopt. Vandaag is die dag. | voorstellingen op ma 16, di 17, wo 18, vr 20 april om 20:00 | KASK, campus Bijloke Jozef Kluyskensstraat 2 9000 Gent | reserveren: drama.gent@gmail.com | Mitsein is een voorstelling van en met Hans Beckers, Dorien De Clippel, Seppe Decubber, Charlotte Dhont (stage dramaturgie UGent), Veerle Michiels en Lieve Vercauteren (masterproef drama KASK) | Promotoren: Sam Bogaerts en Geert Belpaeme | met dank aan De Werf, Brugge
extra voorstelling binnen het kader van DraF (Drama Festival KASK) op vr 15/6 om 20:00 campus Bijloke, L4
Vergiet
masterproef van Freek Mariën en Sarah Van Overwaelle
Tekst en regie Freek Mariën | Spel: Maxim Storms, Sarah Van Overwaelle en Freek Mariën
Met Vergiet pakt het jeugdtheatergezelschap 'De Nietjesfabriek' de thematiek dementie aan. Een oude man zou zijn herinneringen graag sorteren. Momenten om bij te houden en om weg te gooien. Maar een hoofd valt niet te besturen. Wat als je geheugen lekt? Een voorstelling om nooit meer te vergeten. Reserveren via: drama.gent@gmail.com | Meer info op nietjesfabriek.be en
Een oude man lijdt aan dementie. Zijn kleindochter werkt in een vissticksfabriek en bezoekt haar opa vaak. Ze vertelt hem dat zijn schoenenzaak leeggeruimd wordt en dat hij moet verhuizen. Dit bericht raakt hem zeer. Hij wacht al tien jaar lang op de thuiskomst van zijn vrouw. Wat zou er gebeuren als ze een leeg huis aantreft? Langzaam geeft opa de hoop op dat ze na al die jaren nog terugkeren zal. Hij begrijpt dat hij zelf in actie moet komen. Destijds zouden ze op huwelijksreis naar Alaska. Maar die reis zijn ze nooit begonnen, telkens werd het weer verschoven. Nu meent hij dat zijn vrouw niet langer meer wilde wachten en al vertrokken is. Dus bereidt hij zijn grote reis naar Alaska voor. Langzamerhand wordt het duidelijk dat zijn vrouw tien jaar geleden gestorven is. Op de dag van zijn verhuizing haalt zijn kleindochter hem op. Hij is klaar met alles. Klaar voor Alaska.
Nederlands-Duitse prijs voor Freek Mariën!
Freek Mariën heeft in het kader van het festival Kaas & Kappes in het Duisburgse Kinder- en Jeugdtheater KOM'MA de 14e Nederlands-Duitse Kinder- en Jeugddramatiekprijs gewonnen, samen met 3 andere auteurs. Uit 117 teksten die vanuit zes verschillende landen werden ingezonden, koos de vierkoppige jury vier winnaars, waaronder Vergiet, de tekst van Freeks masterproef. De prijs bedroeg € 1.875. Uit het juryrapport: "Een theatertekst over dementie, dat je niet snel zult vergeten. Liefdevol en poetisch geschreven. Origineel en fantasievol opgebouwd. Met veel gevoel voor humor en theatraliteit komt de verwarring en de eenzaamheid die bij dementie horen helder aan bod. Zonder pedagogisch te worden en zonder te veel te benoemen. Maar met ruimte voor onze eigen verbeeldingskracht en ruimte om met opa en zijn kleindochter mee te leven. Deze muzikale tekst leest als een tedere partituur. De regieaanwijzingen in de vorm van opa's gedachten en zijn subteksten zorgen voor een meerwaarde. De lichtheid en eigenzinnigheid van de taal maakten nieuwsgierig naar de auteur en naar méér stukken. 'Vlaamse Frisheid' en een prijs waard." Meer op kaasundkappes.de.